( 3 Apr 2010 )

Zasady Redagowania

Zasady redagowania artykułów

do „Przeglądu Prawniczego Uniwersytetu Warszawskiego”

Rozdział I

POSTANOWIENIA WSTĘPNE

§ 1.

Poniższe zasady dotyczą redagowania oraz sposobu (strony formalnej) pisania artykułów, glos, sprawozdań, recenzji i innych form tekstowych składanych do „Przeglądu Prawniczego Uniwersytetu Warszawskiego” (PPUW).

§ 2.

Teksty powinny być dostosowane do poniższych zasad przed ich oddaniem Redakcji PPUW. W razie jakichkolwiek wątpliwości prosimy o kontakt z Redakcją.

§ 3.

W stosunku do każdej formy tekstowej, należy stosować odpowiednio zasady dotyczące artykułów, chyba że coś innego wynika z niniejszych zasad albo właściwości danej formy, po uzgodnieniu z Redakcją.

§ 4.

Redakcja zastrzega sobie prawo do zwrotu autorowi pracy, w celu usunięcia błędów formalnych, bez rozstrzygania o treści pracy.

§ 5.

Artykuł powinien liczyć około 15 stron, w uzasadnionych przypadkach więcej. Ewentualne spory, co do interpretacji niniejszych zasad rozstrzyga Redakcja.

Rozdział II

ZASADY OGÓLNE

§ 6.

Do każdej publikacji autor powinien dołączyć następujące dane:

a)      student – rok studiów (ew. absolwent),

b)      doktorant – oznaczenie katedry i instytutu,

c)      adres korespondencyjny,

d)     inne dane (w szczególności związane z tematem publikacji),

e)      numer telefonu (stacjonarnego lub komórkowego),

f)       e-mail.

§ 7.

1. Do każdego artykułu należy KONIECZNIE dołączyć jego STRESZCZENIA:

a) artykuł w języku polskim: streszczenie w języku angielskim,

b) artykuł obcojęzyczny: streszczenie w języku angielskim albo, w przypadku osoby polskojęzycznej, po polsku.

2. Treść streszczenia: streszczenia powinny być skrótowym przedstawieniem głównych problemów i wątków pracy, nie wolno ich pisać w metajęzyku, nie mogą zawierać sformułowań typu:

a)      „Autor próbował przedstawić (…)”,

b)      „Głównym problemem poruszanym w artykule jest (…)” itp.

3. Do każdego artykułu należy także załączyć WYKAZ SKRÓTÓW występujących w tekście, jeżeli nie pokrywają się z wykazem zamieszczonym w Rozdziale VIII („Wykaz skrótów”) niniejszych „Zasad redagowania”.

§ 8.

Ogólne zasady dotyczące tekstu

1. Czcionka:

a)   Times New Roman, Normal,

b)   rozmiar: 12,

c)zwroty obcojęzyczne: kursywa (italic),

d)     zaznaczenie ważniejszych fragmentów/słów: bold.

2. Odstępy i marginesy:

a)  odstępy między linijkami (interlinia): 1,5 wiersza,

b)  ustawienia strony: standardowe (marginesy z góry, z dołu, z prawej i lewej

strony na 2,5 cm).

§ 9.

Wewnętrzna systematyka tekstu

  1. 1. Pod względem treści każda publikacja powinna zawierać:

- wstęp (wprowadzenie),

- rozwinięcie (część merytoryczna, która powinna być wewnętrznie usystematyzowana),

- zakończenie (wnioski, konkluzje, podsumowanie).

  1. 2. Glosa powinna zawierać tezę komentowanego orzeczenia, a w przypadku wyroków Trybunału Konstytucyjnego sentencję.

3. Pod względem formalnym, publikację (artykuł bądź glosę) należy dostosować do jednego z poniższych wzorów:

WZÓR NR 1

Artykuł

Jan Kowalski*

(imię i nazwisko, italic, odesłanie gwiazdką do przypisów dolnych)

Prawo zobowiązań w rozwoju historycznym

[tytuł wyśrodkowały, pogrubiony (bold), kapitalikami, dwie linijki odstępu między

tytułem a pierwszym podtytułem]

1. Wprowadzenie/Wstęp [tytuły rozdziałów bez kropek, linijka odstępu między

podtytułem a tekstem]

Aaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaa a aaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaa

aaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaa aaaa

2. Zobowiązania w czasach najdawniejszych

Aaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaa aaa aaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa

aaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa

2.1. Zobowiązania w prawie antycznym

Aaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaa a aaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaa

2.1.1. Zobowiązania w prawie rzymskim

Aaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa[1] a aaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaa aa

aaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa

2.2. Zobowiązania w prawie średniowiecznej Europy

Aaaaaaaaaaaaa[2] aaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaa

aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaa aaaa

.

.

8. Podsumowanie/Wnioski/Konkluzje

Aaaaaaaa aaaaaa  aaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaa aaaa aaaaaaaaaaa a aaaaaaa aaaaa

aaaaaa aaaaaaa aaaaaaaaaaaa aaaaaaaa aaaaa aaaa aaaaa aaaaa  aaaaaa aaaaaaaaaa aaa aaaa

Summary of the Article “Aaaaa aaaa aaaaa”

Aaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaa aaa

aaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaa a

Streszczenie artykułu „Aaaaaa aaaaa aaaaaaa”

Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaa aaaaa a aaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaa aaaa aaa

WZÓR NR 2

Glosa

Jan Kowalski*

Glosa do wyroku Sądu Najwyższego z dnia 21 września 2006 r.,

II PK 13/06

(OSNP 2007, nr 17-18, poz. 254)

„Pracodawca, ustalając spełnienie przez pracownika ocennych warunków przyznania świadczenia, dysponuje pewnym zakresem swobody, lecz jeśli są to warunki konkretne i sprawdzalne, to świadczenie jest premią, a nie nagrodą.”

I

Aaaaaa aaaaaaa aaaaaaa aaaaa aaaaaaaa aaaa1 aaaaaaa aaaaaaaaa aaa aaaaaaaa aaaa aaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaa aaa aaaaa aaa aaaaa aa aaaaaa aaaaa

II

Aaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaa aa aa aaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaa aaaaaa aaaa

Summary of the Gloss to Judgment of the Supreme Court dated 21st September 2006,

II PK 13/06

(“Judicature of the Supreme Court – The Labour Law, Social Security and Public Affairs Chamber” 2007, № 17-18, item 254)

Aaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaa aaa

aaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaa a

Streszczenie glosy do wyroku Sądu Najwyższego z dnia 21 września 2006 r.,

II PK 13/06

(OSNP 2007, nr 17-18, poz. 254)

Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaa aaaaa a aaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaa aaaa aaa

WZÓR NR 3

Glosa do wyroku Trybunału Konstytucyjnego

Jan Kowalski*

Glosa do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5 września 2007 r.,

P 21/06

(OTK ZU 2007, seria A, nr 8, poz. 96)

Trybunał Konstytucyjny (…)

po rozpoznaniu, z udziałem Prokuratora Generalnego, na rozprawie w dniu 5 września 2007 r., pytania prawnego Sądu Okręgowego w Poznaniu:

czy art. LV, art. LVI i art. LVIII ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Przepisy wprowadzające kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 94, ze zm.) jest zgodny z art. 64 ust. 1 i 2 w związku z art. 21 ust. 1 i 2 oraz art. 31 ust. 3, a także z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,

o r z e k a:

Art. LV, art. LVI i art. LVIII ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Przepisy wprowadzające kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 94, z 1974 r. Nr 24, poz. 142, z 1990 r. Nr 55, poz. 321, z 1994 r. Nr 85, poz. 388 oraz z 2003 r. Nr 49, poz. 408) w zakresie, w jakim odnoszą się do spraw spadkowych, w których wydanie orzeczenia następuje od 14 lutego 2001 r., czyli od dnia ogłoszenia wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 31 stycznia 2001 r. (sygn. akt P 4/99) w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, są niezgodne z art. 2 oraz z art. 64 ust. 1 i 2 w związku z art. 21 ust. 1 i art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

I

Aaaaaa aaaaaaa aaaaaaa aaaaa aaaaaaaa aaaa1 aaaaaaa aaaaaaaaa aaa aaaaaaaa aaaa aaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaa aaa aaaaa aaa aaaaa aa aaaaaa aaaaa

II

Aaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaa aa aa aaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaa aaaaaa aaaa

Summary of the Gloss to Judgment of the Constitutional Tribunal dated 5th September 2007,

P 21/06

(“Judicature of the Constitutional Tribunal. Official Collection” 2007, Series A, № 8, item 96)

Aaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaa aaa

aaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaa a

Streszczenie glosy do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5 września 2007 r.,

P 21/06

(OTK ZU 2007, seria A, nr 8, poz. 96)

Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaa aaaaa a aaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaa aaaaaaaaaaaaaaaaa aaaa aaa.

Rozdział III

CYTATY (PRZYTOCZENIA)

§ 10.

1. W tekście powinien być umieszczony cudzysłów, cytowany fragment zakończony cudzysłowem albo cudzysłowem i kropką, jeśli to jest koniec zdania.

2. Pomiędzy cytowanym tekstem a cudzysłowami nie umieszcza się spacji.

3. W tekstach polskich i niemieckich pierwszy cudzysłów jest umieszczany na dole, w tekstach angielskojęzycznych oraz francuskich na górze. Drugi cudzysłów jest zawsze umieszczany na górze.

§ 11.

Konstruowanie cytatów

1. Przytoczenie całego zdania (zaczynamy wielką literą)”

Prof. X twierdzi: „Trzeba przyznać, że koń, który jest zwierzęciem

kopytnym, jest szary”1.

2. Przytoczenie części wypowiedzi”

Prof. X twierdzi, że: „koń, który jest zwierzęciem kopytnym, jest szary”1.

3. Przytoczenie z opuszczeniem fragmentu (wielokropek w nawiasie zwykłym)”

Prof. X twierdzi, że: „koń (…) jest szary”1.

4. Przytoczenie wypowiedzi zakończonej znakiem zapytania albo wykrzyknikiem”

Prof. X pyta: „Czy koń jest aby szary?”1.

§ 12.

Oznaczenie przypisu w cytacie

Oznaczenie przypisu jest zawsze między zamykającym cudzysłowem a następującym znakiem interpunkcyjnym: szary”1.

Rozdział IV

PRZYPISY

§ 13.

Zasady ogólne tworzenia przypisów

1. Przypis traktujemy jak zdanie (zaczynamy wielką literą, kończymy kropką).

2. Przypisy dolne, numeracja ciągła.

3. Czcionka: Times New Roman, rozmiar 10, odstępy między kolejnymi przypisami 1.0.

§ 14.

Przypisy bibliograficzne. Dane dotyczące źródła

Przypis powinien zawierać:

a)      inicjał (inicjały) imienia i nazwisko autora: A. Marek,

b)      pełny tytuł (wraz z podtytułem i tomem, kursywa): Prawo karne,

c)      numer wydania (nie dotyczy wydania pierwszego): wyd. 6,

d)     miejsce i rok publikacji (ale bez „r.” ani „roku”): Warszawa 2005,

e)      numer strony (skrót „s.”, w tekstach angielskich i francuskich „p.”, w niemieckich S.”):

- s. 15,

- s. 15-30 (przywołujemy przedział),

- s. 15 i nast. (przywołujemy stronę i strony następne),

- s. 15, 17, 19, 23 (przywołujemy kilka stron nie następujących po sobie).

§ 15

Przypisy bibliograficzne. Zasady szczegółowe

1. W przypadku publikacji książkowych autorstwa jednej osoby sposób cytowania powinien być następujący:

1 L. Gardocki, Prawo karne, wyd. 11, Warszawa 2005, s. 24.

2 L. Bosek, Bezprawie legislacyjne, Warszawa 2007, s. 90.

2. W przypadku publikacji zbiorowych jednolitych należy podać nazwiska wszystkich autorów:

1 M. Czarnecki, L. Bagińska, Prawo wekslowe i czekowe. Komentarz, wyd. 4, Warszawa 2005, s. 289.

2 W. Czachórski, A. Brzozowski, M. Safjan, E. Skowrońska-Bocian, Zobowiązania. Zarys wykładu, wyd. 9, Warszawa 2004, s. 200.

3. W przypadku publikacji zbiorowych niejednolitych, należy podać nazwisko autora powołanego fragmentu pracy, tytuł tego fragmentu (tylko, gdy jest to wyodrębniona wyraźnie część pracy, gdyż nie ma to zastosowania do tytułów rozdziałów i paragrafów), przyimek „w” z dwukropkiem w nawiasie kwadratowym „[w:]”, nazwisko redaktora(ów) z oznaczeniem „(red.)” po jego (ich) nazwisku(ach), tytuł publikacji zbiorowej itd.:

1 K. Pietrzykowski, [w:] K. Pietrzykowski (red.), Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Komentarz, Warszawa 2003, s. 377.

2 Z. Radwański, [w:] Z. Radwański (red.), System prawa prywatnego, t. 2: Prawo cywilne – część ogólna, Warszawa 2002, s. 305.

3 M. Wyrzykowski, Zasada demokratycznego państwa prawnego kilka uwag, [w:] M. Zubik (red.), Księga XX-lecia orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, Warszawa 2006, s. 234.

4 W. Białogłowski, Kazus XVIII. Zgoda osoby trzeciej (art. 63 k.c.), [w:] P. Grzebyk (red.), Kazusy z części ogólnej prawa cywilnego z rozwiązaniami. Część I, Warszawa 2007, s. 110.

4. W przypadku publikacji zbiorowych niejednolitych nie posiadających redaktora, należy podać nazwisko autora powołanego fragmentu pracy, tytuł tego fragmentu (tylko, gdy jest to wyodrębniona wyraźnie część pracy, gdyż nie ma to zastosowania do tytułów rozdziałów i paragrafów), przyimek „w” z dwukropkiem w nawiasie kwadratowym „[w:]”, nazwiska pozostałych autorów, tytuł publikacji zbiorowej itd.:

1 S. Rudnicki, [w:] S. Dmowski, S. Rudnicki, Komentarz do Kodeksu cywilnego. Księga pierwsza. Część ogólna, wyd. 5, Warszawa 2006, s. 275.

5. Jeżeli w przypadku publikacji, o której mowa w ustępie 4, autorów jest wielu, można poprzestać na pierwszym nazwisku, umieszczając za nim oznaczenie „[et al.]”:

1 M. Sychowicz, [w:] H. Ciepła [et al.], Kodeks cywilny. Praktyczny komentarz z orzecznictwem, t. 2, Warszawa 2005, s. 838.

6. W przypadku publikacji wielotomowych, należy podać tom, a po numerze tomu – jeżeli istnieje – należy podać jego tytuł:

1 K. Koranyi, Powszechna historia prawa, t. 1, wyd. 2, Warszawa 1978, s. 10.

7. W przypadku wielotomowych publikacji zbiorowych niejednolitych stosuje się odpowiednio postanowienia ustępów 3-6:

1 Z. Radwański, [w:] Z. Radwański (red.), System prawa prywatnego, t. 2: Prawo cywilne – część ogólna, Warszawa 2002, s. 305.

2 T. Ereciński, [w:] T. Ereciński (red.), Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, t. 5: Część czwarta. Przepisy z zakresu międzynarodowego postępowania cywilnego. Część piąta. Sąd polubowny (arbitrażowy), wyd. 2, Warszawa 2007, s. 18.

8. W przypadku komentarza do Konstytucji RP z 1997 r. wydanego przez Wydawnictwo Sejmowe – w związku z jego niejednolitą numeracją stron wynikającą z „systemu wkładkowego” – po nazwisku autora komentarza do danego artykułu podaje się zwykłą czcionką „komentarz do art. … Konstytucji”, następnie przyimek „w” z dwukropkiem w nawiasie kwadratowym „[w:]”, nazwisko redaktora z oznaczeniem „(red.)” po jego nazwisku, tytuł publikacji, numer tomu, miejsce i datę wydania oraz numer strony „wkładki”:

1 L. Garlicki, Komentarz do art. 194 Konstytucji, [w:] L. Garlicki (red.), Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz, t. 4, Warszawa 2005, s. 2.

9. W przypadku artykułów, glos, sprawozdań i innych publikacji zamieszczanych w czasopismach, po podaniu nazwiska autora(ów), tytułu, podaje się pełną nazwę czasopisma w cudzysłowie (albo skrót nazwy bez cudzysłowu, jeżeli znajduje się w wykazie skrótów PPUW), rok wydania, tom/numer, pozycję/stronę:

1 E. Dąbrowski, Glosa do uchwały Sądu Najwyższego z dnia 5 marca 1981 r., III CZP 1/81, OSPiKA 1983, nr 5, poz. 112, s. 271.

2 K. Pietrzykowski, O tak zwanych „interpretacyjnych” wyrokach Trybunału Konstytucyjnego, PS 2004, nr 3, s. 16.

3 M. Łoś-Bobińska, Zasady wymiaru sprawiedliwości w świetle badań empirycznych, „Etyka” 1968, nr 3, s. 14.

4 K. Mikołajczyk, Sprawozdanie z Konferencji „Międzynarodowy pokój i bezpieczeństwo we współczesnym świecie”, PPUW 2007, nr 1, s. 163.

5 H. Izdebski, Bogusław Leśnodorski (1914-1985) – profesor uniwersytetu, historyk, człowiek, CPH 2006, t. LVIII, nr 1, s. 3.

10. W przypadku artykułów, glos, sprawozdań i innych publikacji zamieszczanych w gazetach (dziennikach), po podaniu nazwiska autora(ów) i tytułu, podaje się pełną nazwę gazety w cudzysłowie, datę dzienną jej wydania i numer strony:

1 J. Kochanowski, Czynne prawa wyborcze niepełnosprawnych są ograniczone, „Gazeta Prawna” z 8 października 2007 r., s. 2.

2 M. Domagalski, Przekształcenie spółdzielni w spółki tylko teoretycznie jest niemożliwe, „Rzeczpospolita” z 16 kwietnia 2007 r., s. C3.

11. W przypadku cytowania źródeł elektronicznych, należy po nazwisku autora, tytule i – jeżeli jest – numerze strony, podać dokładny adres WWW wraz z datą ostatniego wejścia na stronę:

1 M. Zubik, Informacja o istotnych problemach wynikających z działalności i orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego w 2001 r. (Synteza), Warszawa 2002, s. 7, http://www.trybunal.gov.pl/epublikacje/download/ioipwzdiotk.pdf, 11.04.2007.

§ 16.

Przypisy bibliograficzne. Cytowanie literatury obcojęzycznej w tekście w języku polskim

1. Do paragrafu niniejszego mają odpowiednie zastosowanie postanowienia §§ 14-15, o ile ustępy niniejszego paragrafu nie stanowią inaczej.

2. W przypadku cytowania w tekście w języku polskim publikacji obcojęzycznych podaje się oryginalny tytuł dzieła.

3. W publikacji zbiorowej niejednolitej, o której mowa w § 15 ust. 3, należy podać nazwisko autora powołanego fragmentu pracy, tytuł tego fragmentu (tylko, gdy jest to wyodrębniona wyraźnie część pracy, gdyż nie ma to zastosowania do tytułów rozdziałów i paragrafów), przyimek „w” z dwukropkiem w nawiasie kwadratowym „[w:]”, nazwisko redaktora(ów) z oznaczeniem w języku w jakim jest dzieło (np. w języku angielskim „(ed.)” albo „(eds.)”) po jego (ich) nazwisku(ach), tytuł publikacji zbiorowej, miejsce wydania i numer strony z polskim skrótem „s.”:

1 B. Swart, From Rome to Maastricht and Beyond: the Problem of Enforcing Community Law, [w:] Ch. Harding, B. Swart (eds.), Enforcing European Community Rules. Criminal Proceedings, Administrative Procedures and Harmonization, London 1996, s. 1.

4. W przypadku publikacji obcojęzycznej w alfabecie innym niż łaciński, należy podać tytuł transkrybowany na alfabet łaciński a w nawiasie obok zamieścić tytuł w alfabecie oryginalnym:

1 O. Fryckyj, Konstitucyjne prawo Ukrainy, Kijiw 2002 (О. Фрицький, Конституційне право Україні, Київ 2002), s. 449

2 A. Seliwanow, Aspekty zakonotworczogo procesu ta ich widobrażjennia w riszenniach Konstitucyjnogo Sudu Ukrainy, „Prawo Ukrainy” 2004, nr 9 (Α. Селіванов, Аспекти законотворчогo процесу та їх відображення в рішеннях Конституційного Суду України, „Прaво України” 2004, № 9), s. 34.

§ 17.

Pozostałe zasady dotyczące przypisów

1. Jeżeli przypis bibliograficzny zaczerpnięty został z tego samego dzieła, co przypis bezpośrednio go poprzedzający, zamiast pełnego opisu stosuje się oznaczenie Ibidem:

1 Ibidem, z podaniem numeru strony, z której przypis pochodzi, jeśli pochodzi ze strony innej niż przypis poprzedzający go:

1 L. Gardocki, Prawo karne, wyd. 11, Warszawa 2005, s. 24.

2 Ibidem, s. 28.

2. Jeżeli przypis bibliograficzny zaczerpnięty został z dzieła tego samego autora, co przypis bezpośrednio go poprzedzający, ale z innego jego dzieła, stosujemy oznaczenie Idem:

1 Idem, z podaniem dzieła, strony, roku i miejsca wydanie wg ogólnych zasad

1 L. Gardocki, Prawo karne, wyd. 11, Warszawa 2005, s. 24.

2 Idem, Zarys prawa karnego międzynarodowego, Warszawa 1985, s. 53.

3. Jeżeli przypis bibliograficzny zaczerpnięty został z dzieła danego autora, którego tylko jedno dzieło jest cytowane w całej pracy, zamiast pełnego opisu stosuje się oznaczenie:

op. cit. z podaniem numeru strony, ze spacją między op. a cit.

1 L. Gardocki, Prawo karne, wyd. 11, Warszawa 2005, s. 24.

2 M. Filar, [w:] O. Górniok (red.), Kodeks karny. Komentarz, wyd. 2, Warszawa 2006, s. 67.

3 L. Gardocki, op. cit., s. 120.

4. Jeżeli przypis bibliograficzny zaczerpnięty został z dzieła autora, którego inne dzieło jest cytowane w tej samej pracy, kolejne przypisy odsyłające do tych dzieł można opisać skrótem:

1 L. Gardocki, Prawo karne, wyd. 11, Warszawa 2005, s. 24.

2 L. Gardocki, Zarys prawa karnego międzynarodowego, Warszawa 1985, s. 53.

3 L. Gardocki, Prawo…, s. 56.

4 L. Gardocki, Zarys…, s. 86.

5. Jeżeli autor powołuje się na informacje zawarte w różnych miejscach cytowanego dzieła, to w przypisie bibliograficznym po opisie dzieła umieszcza się po przecinku określenie passim:

1 L. Gardocki, Prawo karne, wyd. 11, Warszawa 2005, passim.

Rozdział V

POWOŁYWANIE SIĘ NA AKTY NORMATYWNE I INNE AKTY PRAWNE

Oddział I

Postanowienia ogólne

§ 18.

Podawanie daty wydania aktu normatywnego (innego aktu prawnego)

Zgodnie z § 17 „Zasad techniki prawodawczej” (załącznik do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie „Zasad techniki prawodawczej”, Dz.U. Nr 100, poz. 908), datę aktu normatywnego (innego aktu prawnego) poprzedza się zwrotem „z dnia”, a następnie zamieszcza się wskazanie dnia zapisanego cyframi arabskimi, nazwę miesiąca określoną słownie oraz wskazanie roku zapisanego cyframi arabskimi ze znakiem „r.”, jako skrótem wyrazu „rok”.

§ 19.

Tytuł aktu normatywnego (innego aktu prawnego) oraz jego „metryka”

1. Należy podawać pełny tytuł aktu w oryginalnym brzmieniu wraz z adresem publikacyjnym (skrót nazwy publikatora, tom/numer, pozycja/strona), np.:

Prawo z dnia 1/13 czerwca 1825 r. zmieniające przepis artykułu 530 Kodeku cywilnego dotąd obowiązującego, względnie dzierżaw i czynszów wieczystych (Dz. Pr. K. P. Tom IX, Nr 37, s. 352).

Ustawa z dnia 26 kwietnia 1950 r. o właściwości sądów polskich w niektórych sprawach o rozwód (Dz.U. Nr 20, poz. 175).

Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 17 listopada 2006 r. w sprawie wyboru sędziego Trybunału Konstytucyjnego (M.P. Nr 84, poz. 842).

Bürgerliches Gesetzbuch vom 18. August 1896 (RGBl. Nr. 21, S. 195).

Gesetz über die Haftung für fehlerhafte Produkte vom 15. Dezember 1989 (BGBl. Teil I, S. 2198).

2. Skrót publikatora aktu podaje się w nawiasie po tytule aktu (albo po przecinku, jeżeli akt jest podawany w nawiasie) według następującego schematu w paragrafie niniejszym i §§ 20-27.

§ 20.

1. W przypadku aktów prawa wspólnotowego/unijnego należy podawać serię, numer oraz datę dzienną wydania publikatora i stronę, np.:

Decyzja Rady Nr 95/2 z dnia 1 stycznia 1995 r. określająca kolejność sprawowania urzędu Przewodniczącego Rady (Dz. Urz. WE L 1 z dnia 1 stycznia 1995 r., s. 220).

2. W odniesieniu do aktów prawa wspólnotowego/unijnego, wydanych przed 1 maja 2004 r., należy także podać ich adres publikacyjny w – jeżeli jest – polskim wydaniu specjalnym Dziennika Urzędowego UE, np.:

Dyrektywa Nr 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie niektórych aspektów prawnych usług społeczeństwa informacyjnego, w szczególności handlu elektronicznego w ramach rynku wewnętrznego (dyrektywa o handlu elektronicznym) (Dz. Urz. WE L 178 z dnia 17 lipca 2000 r., s. 1; tekst polski: Dz. Urz. UE, Polskie Wydanie Specjalne, rozdz. 13, t. 25, s. 399).

§ 21.

Jeżeli akt został opublikowany w innym roku, niż data jego uchwalenia (wydania), należy podawać przy adresie publikacyjnym rok wydania publikatora, np.:

Ustawa z dnia 16 grudnia 2005 r. o Funduszu Kolejowym (Dz.U. z 2006 r. Nr 12, poz. 61).

Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 grudnia 2005 r. w sprawie powołania Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (M.P. z 2006 r. Nr 1, poz. 1).

§ 22.

Jeżeli w dacie cytowania obowiązuje wersja aktu zmieniona w stosunku do wersji opublikowanej w cytowanym źródle, należy stosować dodatek „ze zm.” po podaniu adresu publikacyjnego, np.:

Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm.).

Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. – Prawo wekslowe (Dz.U. Nr 37, poz. 282 ze zm.).

Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 28 marca 1928 r. o stosunku Państwa do Wschodniego Kościoła Staro-obrzędowego, nie posiadającego hierarchii duchownej (Dz.U. Nr 38, poz. 363 ze zm.).

§ 23.

1. Jeżeli akt jest objęty tekstem jednolitym, należy podawać adres publikacyjny (najnowszego) obwieszczenia zawierającego tekst jednolity, poprzedzony słowami „tekst jednolity”, np.:

Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity: Dz.U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277).

Ustawa z dnia 31 lipca 1923 r. o scalaniu gruntów (tekst jednolity: Dz.U. z 1927 r. Nr 92, poz. 833).

2. Jeżeli w dacie cytowania aktu objętego tekstem jednolitym obowiązuje wersja zmieniona w stosunku do wersji opublikowanej w obwieszczeniu zawierającym tekst jednolity, należy stosować dodatek „ze zm.” po podaniu adresu publikacyjnego zawierającego tekst jednolity, np.:

Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 29 listopada 1930 r. – Kodeks postępowania cywilnego (tekst jednolity: Dz.U. z 1950 r. Nr 43, poz. 394 ze zm.).

Oddział II

Powoływanie się na akty prawa międzynarodowego

§ 24.

Należy podawać pełny tytuł aktu prawa międzynarodowego wraz z podaniem adresu publikacyjnego, np.:

Traktat ekstradycyjny między Rzeczpospolitą Polską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki, podpisany w Warszawie dnia 22 listopada 1927 r. (Dz.U. z 1929 r. Nr 45, poz. 372).

Konwencja sporządzona na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Policji (Konwencja o Europolu), sporządzona w Brukseli dnia 26 lipca 1995 r. (Dz.U. z 2005 r. Nr 29, poz. 243).

§ 25.

1. Jeżeli akt prawa międzynarodowego został opublikowany w załączniku do numeru publikatora, należy to zaznaczyć po podaniu nazwy publikatora, numeru oraz pozycji, np.:

Protokół dotyczący interwencji na morzu pełnym w razie zanieczyszczenia morza substancjami innymi niż olej, podpisany w Londynie dnia 2 listopada 1973 r. (Dz.U. z 1984 r. Nr 24, poz. 116 – zał.).

2. Jeżeli załączników do numeru jest kilka, jeżeli załączniki dzielą się na tomy lub załącznik do publikatora zawiera kilka aktów, należy podać odpowiednio: numer załącznika, numer tomu załącznika oraz numer pierwszej strony, na której opublikowano akt, np.:

Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską (Dz.U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864 – zał. nr 2, t. I, s. 10).

Traktat o Unii Europejskiej (Dz.U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864 – zał. nr 2, t. II, s. 492).

§ 26.

3. Jeżeli akt prawa międzynarodowego został zmieniony (uzupełniony), należy po nim podać akt wprowadzający do niego zmiany, np.:

Traktat ekstradycyjny między Rzeczpospolitą Polską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki, podpisany w Warszawie dnia 22 listopada 1927 r. (Dz.U. z 1929 r. Nr 45, poz. 372), zmieniony przez Dodatkowy traktat ekstradycyjny, podpisany w Warszawie dnia 5 kwietnia 1935 r. do Traktatu ekstradycyjnego między Rzeczpospolitą Polską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki, podpisanego w Warszawie dnia 22 listopada 1927 r. (Dz.U. z 1936 r. Nr 43, poz. 319).

Oddział III

Stosowanie nazw skróconych lub zwyczajowo przyjętych w odniesieniu do aktów normatywnych (prawnych)

§ 27.

Jeżeli w tekście stosuje się nazwy skrócone lub zwyczajowo przyjęte w odniesieniu do aktów normatywnych (prawnych), należy po podaniu takiej nazwy (po raz pierwszy) zamieścić w przypisie oficjalny tytuł aktu wraz z adresem publikacyjnym (z zastosowaniem powyższych wytycznych, §§ 18-26), np.:

… Kodeks cywilny1

___________

1 Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

… Traktat Akcesyjny z 2003 r.1

___________

1 Traktat między Królestwem Belgii, Królestwem Danii, Republiką Federalną Niemiec, Republiką Grecką, Królestwem Hiszpanii, Republiką Francuską, Irlandią, Republiką Włoską, Wielkim Księstwem Luksemburga, Królestwem Niderlandów, Republiką Austrii, Republiką Portugalską, Republiką Finlandii, Królestwem Szwecji, Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej) a Republiką Czeską, Republiką Estońską, Republiką Cypryjską, Republiką Łotewską, Republiką Litewską, Republiką Węgierską, Republiką Malty, Rzeczpospolitą Polską, Republiką Słowenii, Republiką Słowacką dotyczący przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej, podpisany w Atenach w dniu 16 kwietnia 2003 r. (Dz.U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864).

… Konstytucja marcowa1

___________

1 Ustawa z dnia 17 marca 1921 r. – Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

… Kodeks Makarewicza1

___________

1 Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 r. – Kodeks karny (Dz.U. Nr 60, poz. 571 ze zm.).

… Dyrektywa 2000/31/WE1

___________

1 Dyrektywa Nr 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie niektórych aspektów prawnych usług społeczeństwa informacyjnego, w szczególności handlu elektronicznego w ramach rynku wewnętrznego (dyrektywa o handlu elektronicznym) (Dz. Urz. WE L 178 z dnia 17 lipca 2000 r., s. 1; tekst polski: Dz. Urz. UE, Polskie Wydanie Specjalne, rozdz. 13, t. 25, s. 399).

Rozdział VI

POWOŁYWANIE SIĘ NA ORZECZNICTWO SĄDOWE

§ 28.

Podawanie daty wydania orzeczenia sądowego

Zgodnie oficjalnymi tytułami orzeczeń sądowych publikowanych w zbiorach urzędowych (np. OSN poszczególnych Izb Sądu Najwyższego, czy OTK ZU) datę orzeczenia poprzedza się zwrotem „z dnia”, a następnie zamieszcza się wskazanie dnia zapisanego cyframi arabskimi, nazwę miesiąca określoną słownie oraz wskazanie roku zapisanego cyframi arabskimi ze znakiem „r.”, jako skrótem wyrazu „rok”.

§ 29.

1. Należy podawać pełny tytuł orzeczenia w oryginalnym brzmieniu, zwierający pełną nazwę sądu/trybunału wydającego oraz sygnaturę wraz z adresem publikacyjnym (skrót nazwy publikatora, tom/seria/numer [jeżeli jest], pozycja/strona); skrót publikatora orzeczenia podaje się w nawiasie po tytule orzeczenia (albo po przecinku, jeżeli orzeczenie jest podawane w nawiasie) według następującego schematu w paragrafie niniejszym, np.:

Orzeczenie Zgromadzenia Ogólnego Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 1924 r., Z.S. 69/23 (OSP 1924, poz. 330).

Orzeczenie pełnego kompletu Izby Pierwszej Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 1927 r., C. 595/26 (OSP 1928, poz. 409).

Uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 25 października 1929 r., II. 4 K. 778/28 (OSP 1930, poz. 45).

Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 5 marca 1981 r., III CZP 1/81 (OSPiKA 1983, nr 5, poz. 112).

Uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 23 października 1992 r., III CZP 90/92 (OSNCP 1993, nr 1-2, poz. 4).

Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5 września 2007 r., P 21/06 (OTK ZU 2007, seria A, nr 8, poz. 96).

2. W przypadku orzeczeń zawierających nie sygnaturę, lecz liczbę rejestrową, należy zawsze używać oznaczenia „l. rej.”, np.:

Wyrok Najwyższego Trybunału Administracyjnego z dnia 28 listopada 1929 r., l. rej. 1900/29 (OSP 1930, poz. 102).

3. W przypadku orzeczeń publikowanych wyłącznie w komputerowych bazach danych, należy to zaznaczyć poprzez podanie nazwy bazy i – jeżeli dana baza prowadzi – numeru ewidencyjnego, np.:

Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 czerwca 1977 r., I CR 187/77 („Lex” nr 7947).

Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 maja 2006 r., I PK 230/05 („LexPolonica” nr 1420682).

Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 marca 1999 r., WKN 6/99 („Supremus”).

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 2003 r., I CKN 367/01 („Legalis”).

4. W przypadku orzeczeń opublikowanych w periodyku naukowym, należy podać w nawiasie tytuł periodyku, datę jego wydania, jego numer oraz stronę na której zamieszczono orzeczenie, np.:

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 14 marca 1996 r., I Ac 62/96 („Palestra” 1997, nr 3-4, s. 262).

5. W przypadku powoływania się na niepublikowane orzeczenie, należy to zaznaczyć skrótem „niepubl.”, np.:

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 kwietnia 2005 r., II SA/Lu 236/05 (niepubl.).

6. W przypadku orzeczeń Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w Luksemburgu oraz Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu, należy podawać także kursywą nazwę sprawy, np.:

Wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z dnia 19 czerwca 2006 r., nr 35014/07, Hutten-Czapska przeciwko Polsce (niepubl.).

Wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 30 września 2003 r., C-224/01, Köbler przeciwko Austrii (niepubl.).

§ 30.

Przy powoływaniu się na zdanie odrębne sędziego do orzeczenia, należy zastosować się do poniższego wzoru:

Zdanie odrębne sędziego TK Lecha Garlickiego do orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 maja 1997 r., K 26/96 (OTK 1997, nr 2, poz. 19).

Rozdział VII

POZOSTAŁE ZASADY I PRZYPOMNIENIA

§ 31.

1. Nie stosujemy żadnych funkcji w tekście, dotyczy to w szczególności numeracji, wypunktowania, akapitów. Zastosowanie funkcji powoduje przy późniejszym scalaniu tekstu ich zanik albo automatyczne przeformatowywanie,

2. Zwroty obcojęzyczne piszemy kursywą (italic), w tym:

- nazwy spraw sądowych (cases): Costa v. ENEL

- inne: acquis communautaire, contractus innominati, sensu stricto i in. (choć

nie uważamy za obcojęzyczne wyrażeń, na stałe przyjętych w jęz. prawniczym

takich jak: holding, franchising, factoring)

3. Nie ma spacji:

1) między cudzysłowem a pierwszym/ostatnim wyrazem cytatu: „koń (…) jest szary”;

2) przed znakami interpunkcyjnymi (z wyjątkiem „(…)”): „powiedział, że”;

3) w skrótach: Dz.U., k.k., PPUW itd.;

4) między inicjałami: M.M. Kenig-Witkowska.

4. Spacja jest:

1) w oznaczeniach jednostek tekstu aktu: art._1_§_1;

2) w datach, między rokiem a skrótem „r.”: 1999_r.;

3) między inicjałem imienia a nazwiskiem: M.M._Kenig-Witkowska.

5. Myślniki:

1) długie „–” stosuje się między wyrazami z zachowaniem odstępu („ustawa ta_ –_mimo dużych wątpliwości części doktryny_–_została uznana za konstytucyjną”) lub między nazwami bez zachowania odstępu, gdy mamy np. do czynienia z podwójnym miejscem publikacji („Warszawa–Wrocław 1956”)

2) krótkie „-” stosuje się zawsze między wyrazami („społeczno-polityczny”, „jedno- lub dwuczłonowy”) oraz nazwiskami dwuczłonowymi („Kenig-Witkowska”, „Karaszewicz-Tokarzewski”).

6. Przy zamieszczaniu różnego rodzaju tabel, wykresów lub innych ilustracji należy zawsze podać pod nimi źródło, np.:

Źródło: opracowanie własne.

Źródło: B. Hołyst, Kryminologia, Warszawa 1999, s. 242.

Źródło: Informacja o istotnych problemach wynikających z działalności i orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego w 2005 r., Warszawa 2006 (Sejm V kad., druk nr 516), s. 110-111.

7. NIEPRAWIDŁOWE są INNE niż podane w §§ 18-27 niniejszych Zasad sposoby cytowania publikatorów urzędowych (Dz.U., M.P. i inne dzienniki urzędowe), jak np.:

Dz.U.07.200.2000

Dz.U. z 1997, Nr 3, poz. 90

Dz.U. 1997/3/90

Dz.U. Nr 3/1997, poz. 90

Dz.U. 1997, Nr 3, poz. 90

Dz.U. 1997 nr 3, poz. 90

Wobec licznych pytań zamieszczamy uzasadnienie Rady Języka Polskiego:

UCHWAŁA ORTOGRAFICZNA NR 13 RADY JĘZYKA POLSKIEGO
W SPRAWIE ZAPISU SKRÓTU TYTUŁU DZIENNIK USTAW/ DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
(PRZYJĘTA NA XXII POSIEDZENIU PLENARNYM DN. 15 MAJA 2006 R.)

Poprawny skrót tytułu Dziennik Ustaw/Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej to DzU albo Dz.U. Jeśli skrótu wymaga szczegółowy zapis miejsca umieszczenia aktu prawnego, zapis ten należy skrócić według wzoru: DzU/Dz.U. (RP) nr 15, poz. 30, z późn. zm.

Rozdział VIII

WYKAZ SKRÓTÓW

I. Źródła prawa

k.c. – ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.)

k.h. – rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 czerwca 1934 r. – Kodeks handlowy (Dz.U. Nr 57, poz. 502 ze zm.)

k.k. – ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz.U. Nr 88, poz. 553 ze zm.)

k.k.s. – ustawa z dnia 10 września 1999 r. – Kodeks karny skarbowy (Dz.U. Nr 83, poz. 930 ze zm.)

k.k.w. – ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz.U. Nr 90, poz. 557 ze zm.)

k.m. – ustawa z dnia 18 września 2001 r. – Kodeks morski (Dz.U. Nr 138, poz. 1545 ze zm.)

k.p.a – ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 1980 r. Nr 9, poz. 26 ze zm.)

k.p.c. – ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm.)

k.p.k. – ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz.U. Nr 89, poz. 555 ze zm.)

k.r.o. – ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U. Nr 9, poz. 59 ze zm.)

k.s.h. – ustawa z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz.U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.)

k.w. – ustawa z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń (tekst jednolity: Dz.U. z 2007 r. Nr 109, poz. 756 ze zm.)

k.z. – rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z 27 października 1933 r. – Kodeks zobowiązań (Dz.U. Nr 82, poz. 599 ze zm.)

p.a.s.c. – ustawa z dnia 29 września 1986 r. – Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz.U. z 2004 r. Nr 161, poz. 1688 ze zm.)

pr.aut. – ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. Nr 24, poz. 83 ze zm.)

pr.bank. – ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz.U. Nr 140, poz. 939 ze zm.)

pr.czek. – ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. – Prawo czekowe (Dz.U. Nr 37, poz. 283 ze zm.)

p.post.układ. – rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. – Prawo o postępowaniu układowem (Dz.U. Nr 93, poz. 836 ze zm.)

p.p.o.p.w. – ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. – Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi (Dz.U. Nr 118, poz. 754 ze zm.)

p.p.m. – ustawa z dnia 12 listopada 1965 r. – Prawo prywatne międzynarodowe (Dz.U. Nr 46, poz. 290 ze zm.)

pr.rzecz – dekret z dnia 11 października 1946 r. – Prawo rzeczowe (Dz.U. Nr 57, poz. 319 ze zm.)

pr.upadł. – rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r – Prawo upadłościowe. (tekst jednolity: Dz.U. z 1991 r. Nr 118, poz. 512 ze zm.)

pr.up.napr. – ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 69, poz. 535 ze zm.)

pr.weksl. – ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. – Prawo wekslowe (Dz.U. Nr 37, poz. 282 ze zm.)

u.g.n. – ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity: Dz.U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543 ze zm.)

u.k.w.h. – ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (tekst jednolity: Dz.U. z 2001 r. Nr 124, poz.1361 ze zm.)

u.z.n.k – ustawa z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.U. Nr 47, poz. 211 ze zm.)

BGB – Bürgerliches Gesetzbuch (niem. Kodeks cywilny)

ZGB – Zivilgesetzbuch (szwajc. Kodeks cywilny)

II. Publikatory urzędowe promulgacyjne

Dz.U. – Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej (1919-1952 i od 1989); Dziennik Ustaw Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (1952-1989)

M.P. – Dziennik Urzędowy Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” (1918-1952 i od 1989); Dziennik Urzędowy Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej „Monitor Polski” (1952-1989)

Dz. Urz. WE – Dziennik Urzędowy Wspólnot Europejskich (do 2003)

Dz. Urz. UE – Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej (od 2003)

Dz. Urz. … – Dziennik Urzędowy … [nazwa organu] (np. Dz.Urz. MSW; Dz.Urz. Min. Zdrowia)

Dz. Pr. K. W. – Dziennik Praw Księstwa Warszawskiego

Dz. Pr. K. P. – Dziennik Praw Królestwa Polskiego („Kongresowego”); Dziennik Praw Królestwa Polskiego (1918)

Dz. Pr. P. P. – Dziennik Praw Państwa Polskiego (1918-1919)

RGBl. – Reichsgesetzblatt (Dziennik Ustaw Rzeszy) (niem.)

BGBl. – Bundesgesetzblatt (Federalny Dziennik Ustaw) (niem.)

III. Inne publikatory urzędowe

OTK – Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (1986-1995)

OTK ZU – Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego. Zbiór Urzędowy (od 1995)

Zb.Orz. SN OIP – Zbiór Orzeczeń Sądu Najwyższego. Orzecznictwo Izby Pierwszej <Cywilnej> (do 1932)

Zb.Orz. SN OIT – Zbiór Orzeczeń Sądu Najwyższego. Orzecznictwo Izby Trzeciej <Cywilnej> (do 1932)

Zb.Orz. SN OIC – Zbiór Orzeczeń Sądu Najwyższego. Orzecznictwo Izby Cywilnej (1933-1953)

OSNC – Orzecznictwo Sądu Najwyższego. Izba Cywilna (1962 i od 1995)

OSNCK – Orzecznictwo Sądu Najwyższego. Izba Cywilna i Izba Karna (1953-1961)

OSNCP – Orzecznictwo Sądu Najwyższego. Izba Cywilna i Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych (1963-1981); Orzecznictwo Sądu Najwyższego. Izba Cywilna i Administracyjna i Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych (1982-1989); Orzecznictwo Sądu Najwyższego. Izba Cywilna i Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych (1990-1994)

Zb.Orz. SN OIK – Zbiór Orzeczeń Sądu Najwyższego. Orzecznictwo Izby Karnej (do 1953)

OSNKW – Orzecznictwo Sądu Najwyższego. Izba Karna i Izba Wojskowa (od 1962)

OSNAPiUS – Orzecznictwo Sądu Najwyższego. Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych (1995-2003)

OSNP – Orzecznictwo Sądu Najwyższego. Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych (od 2004)

BSN – Biuletyn Sądu Najwyższego

OSNPG – Orzecznictwo Sądu Najwyższego, wydawnictwo Prokuratury Generalnej

ONSA – Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003)

ONSAiWSA – Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjnych (od 2004)

IV. Inne publikatory orzecznictwa sądowego

OSP – Orzecznictwo Sądów Polskich (1921-1939 i od 1989)

OSPiKA – Orzecznictwo Sądów Polskich i Komisji Arbitrażowych (1957-1989)

OSA – Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych

OSAB – Orzecznictwo Sądów Apelacji Białostockiej

OSG – Orzecznictwo Sądów Gospodarczych

OG – Orzecznictwo Gospodarcze

V. Czasopisma

CPH – „Czasopismo Prawno-Historyczne”

KPP – „Kwartalnik Prawa Prywatnego”

KPPubl – „Kwartalnik Prawa Publicznego”

MoP – „Monitor Prawniczy”

Mon.Pod. – „Monitor Podatkowy”

NP – „Nowe Prawo”

PiP – „Państwo i Prawo”

Prok.i Pr. – „Prokuratura i Prawo”

PN – „Przegląd Notarialny”

PPH – „Przegląd Prawa Handlowego”

PPUW – „Przegląd Prawniczy Uniwersytetu Warszawskiego”

PS – „Przegląd Sądowy”

Pr.Sp. – „Prawo Spółek”

PUG – „Przegląd Ustawodawstwa Gospodarczego”

PiZS – „Praca i Zabezpieczenie Społeczne”

RPiE – „Ruch Prawniczy i Ekonomiczny”

RPEiS – „Ruch Prawniczy Ekonomiczny i Socjologiczny”

SC – „Studia Cywilistyczne”

SIS – „Studia Iuridica Silesiana”

SP – „Studia Prawnicze”

TPP – „Transformacje Prawa Prywatnego”

ZNUGd – „Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Gdańskiego”

ZNUJ – „Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego”

ZNUŁ – „Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Łódzkiego”

ZNUŚ – „Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Śląskiego”

ZNUWr – „Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Wrocławskiego”

VI. Organy orzekające

BGH – Bundesgerichtshof (Federalny Sąd Najwyższy) (niem.)

ETS – Europejski Trybunał Sprawiedliwości

ETPCz – Europejski Trybunał Praw Człowieka

MTS – Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości

NSA – Naczelny Sąd Administracyjny

SO – Sąd Okręgowy

SA – Sąd Apelacyjny

SW – Sąd Wojewódzki

SN – Sąd Najwyższy

SPI – Sąd Pierwszej Instancji

TK – Trybunał Konstytucyjny

NTA – Najwyższy Trybunał Administracyjny

NTN – Najwyższy Trybunał Narodowy

WSA – Wojewódzki Sąd Administracyjny

VII. Inne skróty

art.artykuł

i n. / i nast. – i następne

j.g.u. – jednostka(i) gospodarki uspołecznionej

KDPW – Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych

m.in. – między innymi

NBP – Narodowy Bank Polski

nr / Nr / № – numer

NRA – Naczelna Rada Adwokacka

ONZ – Organizacja Narodów Zjednoczonych

ORA – Okręgowa Rada Adwokacka

p. – page (angielskojęzyczne teksty)

PBN – Państwowe Biuro Notarialne

pkt – punkt

poz. – pozycja

RM – Rada Ministrów

s. – strona(y)

UE – Unia Europejska

UKIE – Urząd Komitetu Integracji Europejskiej

UNIDROIT – Międzynarodowy Instytut Unifikacji Prawa Prywatnego

UOKiK – Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów

UPRP – Urząd Patentowy RP

ust. – ustęp


* Autor jest studentem V roku Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. oznaczenie roku studiów (student) albo stopnia naukowego, katedry, instytutu itd. pełnymi nazwami

[1] W. Wołodkiewicz, M. Zabłocka, Prawo rzymskie. Instytucje, wyd. 3, Warszawa 2001, s. 59.

[2] K. Sójka-Zielińska, Historia prawa, wyd. 10, Warszawa 2005, s. 189.

* Autor jest doktorem nauk prawnych, adiunktem w Katedrze Prawa Cywilnego Porównawczego Instytutu Prawa Cywilnego Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego.

1 Z. Radwański, Prawo cywilne – część ogólna, wyd. 8, Warszawa 2005, s. 87.

* Autor jest absolwentem Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego.

1 Z. Czeszejko-Sochacki, Sądownictwo konstytucyjne w Polsce na tle porównawczym, Warszawa 2003, s. 87.

Kategorie: Aktualności. Autor: admin
Komentarze (13)
|
| RSS | xHTML | Silnik: WP | Design: GFXedit | Spolszczenie: Adam Klimowski.